കടലോരത്ത് കുഞ്ഞിക്കൈകൾ കൊണ്ട് മണൽക്കൊട്ടാരം പണിയുന്ന കുട്ടികളുടെ നിഷ്കളങ്കമായ ഭാവനയെ മനോഹരമായി വരച്ചുകാട്ടുന്ന കവിതയാണിത്. മണൽത്തരികൾ കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച ഈ കൊട്ടാരത്തിന് ഉയരമുള്ള ഗോപുരങ്ങളും പാറിപ്പറക്കുന്ന കൊടിയും ചുറ്റും കിടങ്ങുകളും മുറ്റത്ത് പൂന്തോട്ടവുമുണ്ട്. കുട്ടികളുടെ ഈ കൊച്ചു കൊട്ടാരത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം കണ്ട് കടൽ പോലും അത്ഭുതപ്പെടുന്നു.
ഈ കൊട്ടാരം തകർക്കാൻ ഒരു ഞണ്ട് തുരങ്കം വെച്ച് വരുന്നുണ്ടെങ്കിലും, പത്ത് കാലുകളുണ്ടായിട്ടും ആ കൊട്ടാരം തകർക്കാൻ അതിന് സാധിക്കുന്നില്ല. കുട്ടികളുടെ ഈ കൊച്ചു കൊട്ടാരത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം കണ്ട് കടലിന് കൊതി തോന്നുന്നു. തിരമാലകൾ തുടരെത്തുടരെ ആഞ്ഞടിച്ച് കൊട്ടാരത്തിനുള്ളിൽ കയറാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ദൃശ്യം കവിതയിൽ വളരെ മനോഹരമായി ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
കുട്ടികളുടെ സർഗ്ഗാത്മകതയും പ്രകൃതിയുമായുള്ള അവരുടെ ബന്ധവും ഈ വരികളിൽ തെളിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു. കടലിന്റെ തിരമാലകൾ പോലും കുട്ടികളുടെ ഈ കൊച്ചു കൊട്ടാരത്തെ സ്വന്തമാക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതായി കവി ഭാവനയിൽ കാണുന്നു. മണൽക്കൊട്ടാരത്തിന്റെ നിർമ്മാണവും അതിനെ സംരക്ഷിക്കാനുള്ള കുട്ടികളുടെ ശ്രമങ്ങളും വായനക്കാരിലേക്ക് ഒരു മനോഹരമായ ദൃശ്യാനുഭവം പകരുന്നു.
Photo and News Source: Mathrubhumi
